odbyły się 3 listopada 2009 roku  na scenie Białowieskiego Ośrodka Kultury, w bardzo wzruszającym i refleksyjnym nastroju, w sali wypełnionej po brzegi widzami.
Nostalgiczny klimat zbudowała medialna prezentacja archiwalnych zdjęć, głównie rodziców z dziećmi, a słowa piosenki ks. Stefana Ceberka "Wspomnienie" poruszyły do głębi.

Tego listopadowego wieczoru pamięcią serdeczną objęto nauczycieli, księży, lekarzy, leśników oraz najstarszych mieszkańców Białowieży.
Widzowie, obecni na zaduszkowym spotkaniu, mieli okazję wysłuchać pięknych wierszy poświęconych nauczycielom. Nazwiska pedagogów trzech placówek: szkoły podstawowej, technikum leśnego i domu dziecka - wydobyte z bliższej lub dalszej przeszłości – przypomniały, że stanowili oni część naszego życia.
Wśród nauczycieli przybliżona została postać -  ukochanej przez wychowanków Państwowego Domu Dziecka w Białowieży – pani Haliny Kopalińskiej.
Spośród przypomnianych nazwisk księży pracujących w białowieskich parafiach wybrano do opowiedzenia  historie życia i posługi duszpasterskiej dwóch kapłanów – męczenników - katolickiego księdza prałata Antoniego Skalskiego oraz  prawosławnego księdza Konstantego Bajko. Każdej prezentacji towarzyszyły zdjęcia omawianych postaci.

Doktor Olga Smoktunowicz zasłużyła wśród białowieżan na szczególny rodzaj pamięci. Latami całymi opiekowała się stanem zdrowia  mieszkańców. Nie było w Białowieży domu, w którym nie świadczyłaby jakiejś posługi podczas prawie 100-letniego życia.
Leśnicy to stary i szanowany zawód. Historia działalności leśników na terenie Białowieży sięga roku 1920. Wśród nieżyjących już przedstawicieli leśnej braci  wyróżnił się Jacek Wysmułek -  który m.in. wytyczył w Puszczy Białowieskiej dwa szlaki turystyczne ,,Szlak Dębów Królewskich  i ,,Żebra Żubra’.

Wspomniano też najdłużej żyjących mieszkańców Białowieży. Najstarsza białowieżanka, Nadzieja Rusko, przeżyła 101 lat. Wszystkim nieżyjącym babciom i dziadkom poświęcono przepiękny wiersz ,,Babciu moja”.